Magnífica xornada de sendeirismo por algúns das paraxes máis belas da nosa contorna. Paisaxes de montaña, grandes panorámicas, camiños antigos, e o espectáculo das mandas de cabalos salvaxes correndo libres a poucos metros de nós. Un magnífico día que tivo como colofón unha comida conxunta na que rememoramos a xornada, rimos moito, e confraternizamos contorna ao que máis amamos... a natureza e os camiños.

Galego
O sábado 23 celebramos unha nova xantarandaina, esta vez desde O Pazo e polo río Belelle.
Empezamos en O Pazo, percorrendo unha pequena parte do Camiño Vello de Caaveiro, para dirixirnos posteriormente ao Monte dá Serra, desde onde se pode ver ata Montefaro, Lorbé ou Coruña. Baixamos a Rio Cuberto, xa no río Belelle, onde tomamos o tentempié de media mañá. Percorrimos Río Cuberto e despois, augas arriba, gozamos do marabilloso paseo que sempre supón este precioso río. Volvemos a O Pazo por As Neves, e chegamos a boa hora para comer no restaurante.
Despois dunha deliciosa comida, e a tradicional entrega de piruletas, visitamos o Museo Etnográfico da Capela, onde Secundino púxonos ao día, non só do contido do museo e as súas utilidades, senón de moitas anécdotas aproveitando que varios dos participantes foron veciños e mestras ó mestres do lugar.
Unha intensa xornada que nos deixou cansos, pero felices.
Castellano
La primera caminata de 2023 nos llevó a recorrer la costa y las colinas de Ferrol.
Comenzamos la ruta en San Felipe, bordeando la costa hasta Cariño (cerca del puerto exterior). Desde allí, ascendimos a las colinas de Brión, donde nos encontramos con Fernando, de la Asociación de Comuneros de Chá de Brión. Él nos mostró y explicó los esfuerzos que se están realizando para restaurar y poner en valor Chá de Brión, tanto para el ecosistema como para la comunidad local. Los túmulos funerarios (*mamoas*) despejados de vegetación fueron una grata sorpresa, al igual que la introducción de yeguas y un semental, y las labores para prevenir o controlar la vegetación invasora.
El sábado 23 realizamos otra salida en grupo; esta vez partimos de O Pazo y seguimos el curso del río Belelle.
Empezamos en O Pazo, recorriendo un breve tramo del Camino Viejo de Caaveiro (*Camiño Vello de Caaveiro*) antes de dirigirnos al Monte da Serra, un mirador que ofrece vistas hasta Montefaro, Lorbé y A Coruña. Descendimos hacia Río Cuberto —junto al río Belelle—, donde hicimos una pausa para tomar un tentempié a media mañana. Caminamos por la zona de Río Cuberto y luego, remontando el río, disfrutamos del maravilloso paseo que siempre regala este hermoso curso fluvial. Regresamos a O Pazo pasando por As Neves, llegando a tiempo para almorzar en el restaurante.
Tras una comida deliciosa y el tradicional reparto de piruletas, visitamos el Museo Etnográfico de A Capela. Allí, Secundino no solo nos puso al día sobre el contenido y el propósito del museo, sino que también compartió muchas anécdotas, aprovechando que varios participantes eran antiguos residentes y maestros de la zona.
Fue una jornada intensa y llena de actividad que nos dejó cansados, pero felices.
Galego
Primeiro roteiro do ano 2023 realizada pola costa e montes de Ferrol.
Iniciamos o roteiro en San Felipe desde onde percorremos a costa ata Cariño (xunto ao porto exterior). Desde aí subimos aos montes de Brión onde nos atopamos con Fernando, da Asociación de Comuneiros do Chá de Brión. Mostrounos e explicounos todo o que se está a facer para poñer en valor e recuperar o Chá de Brión para o ecosistema e os veciños. As mamoas, limpas foron unha grata sorpresa, así como a introdución de yegüas e un cabalo, así como o traballo para evitar ou frear a vexetación invasora.
Desde o Chá de Brión baixamos, seguindo o máis preto posible, o Rego Dá Fonte, cuxo nacemento se atopa no xigantesco recinto das yegüas. Para terminar, seguimos un precioso tramo final do rego, ata San Felipe, repleto de fervenzas e restos de antigüos muíños. Unha bonita mañá para empezar a tempada 2023.
Castellano
La primera caminata de 2023 nos llevó a recorrer la costa y las colinas de Ferrol.
Comenzamos la ruta en San Felipe, bordeando la costa hasta llegar a Cariño (cerca del puerto exterior). Desde allí, ascendimos a las colinas de Brión, donde nos encontramos con Fernando, de la Asociación de Comuneros de Chá de Brión. Él nos mostró y explicó los trabajos que se están realizando para recuperar Chá de Brión y poner en valor su importancia tanto para el ecosistema como para la comunidad local. Los túmulos funerarios (*mamoas*) despejados de vegetación fueron una grata sorpresa, al igual que la introducción de yeguas y un semental, y las labores para controlar o frenar la vegetación invasora.
Descendimos desde Chá de Brión siguiendo, en la medida de lo posible, el curso del arroyo Rego da Fonte; su manantial se encuentra dentro del gran recinto donde se alojan las yeguas. Para terminar, recorrimos un hermoso tramo final del arroyo de regreso a San Felipe, una sección repleta de cascadas y restos de antiguos molinos. Fue una mañana magnífica para inaugurar la temporada 2023.
Galego
Nova actividade de Bimares na que percorremos unha serie de lugares moi interesantes, uns pola súa beleza natural, outros pola súa importancia histórica ou lendaria.
Empezamos na Torre (Magalofes) para dirixirnos por camiños ata Fontenova. Desde aí pasamos a Santa Cruz Do Salto onde, por un escondido carreiro, baixamos ao Rego de Laraxe (tamén coñecido por Rio Castro) e que remata desembocando na ría de Ares, no lugar do mesmo nome.
Seguimos por camiños en notable ascenso ata o Marco do Salto, lugar de misterio e antigüidade descoñecida que divide as parroquias de Salto, Laraxe e Eirines. Subimos ao Monte do Castro, cunhas vistas espectaculares, e continuamos ata a Pena dá Elección, de moitos nomes e lendas, que xa figuraba no catastro do Marqués de Ensenada (s.XVIII). Tras o xantar, percorremos o monte de Punxeiro ata chegar ao lugar do mesmo nome para, desde ahi, baixar ao Muíño do Redondo, que puidemos visitar por dentro grazas á colaboración da A.VV. de Magalofes. Para terminar, de volta á Torre, baixamos ao Río Magalofes para cruzalo por unha escondida e preciosa ponte.
Como sempre, o mellor da xornada foron os participantes que gozaron e colaboraron para facer da mañá unha xornada inesquecible. Moitas Grazas a todos.
Na pestana "Galería" podedes atopar as imaxes da xornada.
Castellano
El sábado 17 de septiembre de 2022 realizamos otra ruta de senderismo —esta vez en la zona de Neda— para recorrer tramos de los ríos Belelle, Castro y Xubia. Estamos enormemente agradecidos a todos los que se inscribieron y participaron con Bimares; valoramos el gran ambiente, el esfuerzo realizado y la excelente actitud que contribuyeron a que la actividad se desarrollara sin contratiempos.
Comenzamos la caminata en la iglesia de Santa María de Neda, siguiendo el sendero del Belelle río arriba hasta llegar a la cascada.
Desde allí, ascendimos hacia Viladonelle, pasando por el mirador de la cascada y llegando a la iglesia de Viladonelle, donde hicimos una pausa para recuperar el aliento y tomar un tentempié a media mañana.
A continuación, tomamos varios caminos hacia Anca, encontrándonos con el río Castro a la altura de Aldea Tortos. Cruzamos el puente romano de Pielas y continuamos por el sendero fluvial hasta el área recreativa de Pedroso, donde paramos para almorzar.
Vivimos un fin de semana muy lluvioso durante nuestra excursión a Monte Louro, Carnota y Ézaro.
Muchísimas gracias a los participantes que, como siempre, hicieron que todo el esfuerzo valiera la pena. A pesar de la lluvia, la buena compañía y las ganas de divertirse nos permitieron disfrutar de dos días adaptándonos a las circunstancias.
En otra actividad de Bimares visitamos una serie de lugares fascinantes: algunos notables por su belleza natural y otros por su importancia histórica o legendaria.
Comenzamos en A Torre (Magalofes) y avanzamos por senderos hasta Fontenova. Desde allí nos dirigimos a Santa Cruz do Salto, donde tomamos un camino oculto que descendía hasta el Rego de Laraxe (también conocido como río Castro), el cual desemboca finalmente en la ría de Ares, en el lugar del mismo nombre. Seguimos por caminos que ascendían considerablemente hasta Marco do Salto, un sitio envuelto en misterio y de antigüedad desconocida que marca el límite entre las parroquias de Salto, Laraxe y Eirines. Subimos al Monte do Castro, que ofrece unas vistas espectaculares, y continuamos hacia Pena da Elección, un paraje cargado de leyendas y conocido por diversos nombres, que ya aparecía registrado en el Catastro del Marqués de la Ensenada (siglo XVIII). Tras el almuerzo, recorrimos las laderas del Monte Punxeiro hasta llegar a la aldea del mismo nombre; desde allí, descendimos al Molino de Redondo, cuyo interior pudimos visitar gracias a la colaboración de la Asociación de Vecinos de Magalofes. Para finalizar, en nuestro camino de regreso a la Torre, bajamos hasta el río Magalofes y lo cruzamos por un hermoso puente escondido.
Como siempre, lo mejor de la jornada fueron los participantes, que disfrutaron y colaboraron para hacer de la mañana algo verdaderamente inolvidable. Muchas gracias a todos.
Podéis encontrar fotos del día en la pestaña «Galería».





O 11 de marzo de 2023 o Concello de Ares celebrou a Andaina Pola Igualdade.
E nós, Bimares, botamos unha man no desenvolvemento da actividade.
Galego
Fin de semana pasada por auga a que vivimos na nosa viaxe a Monte Louro, Carnota e Ézaro.
Moitísimas grazas aos participantes que, como sempre, fixeron que todo o esforzo pagase a pena. Malia a auga, a boa compaña e as ganas de pasalo ben fixéronnos gozar de dous días nos que nos fomos adaptando ás circunstancias.
Visitamos Monte Louro, as dunas e a lagoa, a senda verde de Carnota e Carnota. Outros preferiron dedicar o seu tempo para visitar as vilas e lugares de interés da zona.
Castellano
El sábado 17 de septiembre de 2022 realizamos otra ruta de senderismo —esta vez en la zona de Neda— para recorrer tramos de los ríos Belelle, Castro y Xubia. Estamos enormemente agradecidos a todos los que se inscribieron y participaron con Bimares; valoramos el gran ambiente, el esfuerzo realizado y la excelente actitud que contribuyeron a que la actividad se desarrollara sin contratiempos.
Comenzamos la caminata en la iglesia de Santa María de Neda, siguiendo el sendero del Belelle río arriba hasta llegar a la cascada.
Desde allí, ascendimos hacia Viladonelle, pasando por el mirador de la cascada y llegando a la iglesia de la localidad, donde hicimos una pausa para recuperar el aliento y tomar un tentempié a media mañana.
A continuación, tomamos varios caminos hacia Anca, encontrándonos con el río Castro a la altura de Aldea Tortos. Cruzamos el puente romano de Pielas y continuamos por el sendero de ribera hasta el área recreativa de Pedroso, donde paramos para almorzar.
Nuestra excursión a Monte Louro, Carnota y Ézaro resultó ser un fin de semana bastante pasado por agua.
Muchísimas gracias a los participantes que, como siempre, hicieron que todo el esfuerzo valiera la pena. A pesar de la lluvia, la buena compañía y las ganas de divertirse nos permitieron disfrutar de dos días adaptándonos a las circunstancias.
Visitamos Monte Louro —incluyendo las dunas y la laguna—, así como la vía verde de Carnota y la propia localidad de Carnota. Otros optaron por dedicar su tiempo a visitar los pueblos cercanos y otros puntos de interés de la zona.

Galego
O sábado 17 de setembro de 2022 celebramos unha nova andaina, esta vez pola zona de Neda, para percorrer parte dos ríos Belelle, Castro e Xubia. Non podemos estar máis agradecidos a todos os rexistrados pola súa participación con Bimares, o bo ambiente xerado, o esforzo realizado, e a excelente predisposición xeral ao bo desenvolvemento da actividade.
Iniciamos a andaina na igrexa de Santa María de Neda, para percorrer o carreiro do Belelle augas arriba, ata a fervenza.
Desde aí subimos cara a Viladonelle, pasando polo miradoiro da fervenza, para chegar á igrexa de Viladonelle, onde paramos para recuperar forzas e facer o tentempié de media mañá.
Desde aí por diversos camiños fomos cara a Anca, para atoparnos co rio Castro na Aldea Tortos. Pasamos pola ponte románica de Pielas e continuamos polo carreiro do río ata o Area Recreativa de Pedroso, onde paramos ao xantar.
Tras a comida, pegadiños ao Xubia polo roteiro dos muíños, chegamos ao muíño de marea de Xubia. Continuamos pola marxe dereita da ría de Ferrol para cruzar a Neda pola moderna pasarela Xubia-Neda. Xa, desde aquí, un intre máis xunto á ría para finalizar onde comezamos.
Castellano
El sábado 17 de septiembre de 2022 realizamos otra caminata —esta vez en la zona de Neda— para recorrer tramos de los ríos Belelle, Castro y Xubia. Estamos enormemente agradecidos a todos los que se inscribieron y participaron con Bimares; valoramos el gran ambiente, el esfuerzo realizado y la excelente actitud que contribuyeron a que la actividad se desarrollara sin contratiempos.
Comenzamos la caminata en la iglesia de Santa María de Neda, siguiendo el sendero del Belelle río arriba hasta llegar a la cascada.
Desde allí, ascendimos hacia Viladonelle, pasando por el mirador de la cascada y llegando a la iglesia de Viladonelle, donde hicimos una pausa para recuperar el aliento y tomar un tentempié a media mañana.
A continuación, tomamos varios caminos hacia Anca, encontrándonos con el río Castro a la altura de Aldea Tortos. Cruzamos el puente románico de Pielas y seguimos por el sendero fluvial hasta el área recreativa de Pedroso, donde paramos para almorzar.
Tras el almuerzo, seguimos la "Ruta de los Molinos", bordeando el río Xubia, hasta llegar al molino de mareas de Xubia. Continuamos por la margen derecha de la ría de Ferrol antes de cruzar hacia Neda por la moderna pasarela peatonal Xubia-Neda. Desde allí, caminamos un poco más junto a la ría antes de finalizar el recorrido en el mismo punto donde habíamos comenzado.






Galego
Un ano máis, chegou a Cenandaina. Edición número XXI que se atrasou tres anos pola pandemia, e na que puidemos ver unha chea de caras novas, o que nos alegra enormemente.
Por suposto tampouco faltaron os de sempre.
Grazas a todos, pola vosa alegría e ganas de gozar, ademais de ser tan excepcionalmente colaborativos.
Un bonito percorrido que nos levou por camiños de Ares, baixando o Rego Do Baño, para subir ata A Bailadora.
A partir de aí, baixada pasando polo Mosteiro de Santa Catalina, Cervás e o Camiño dás Mirandas. Terminamos pola costa percorrendo praias e miradoiros, xa con noite pechada, o que nos permitiu gozar, da Torre de Hércules a pleno rendemento.
Pasamos pola Praza da Igrexa onde os veciños estaban en plena faena engalanando as tradicionais Alfombras Florais.
Finalmente, como sempre, cea conxunta onde puidemos compartir experiencias, e gozar de ricos manxares.
Moitas grazas a todolos participantes por facer desta experiencia algo inesquecible.
Esperámosvos na próxima!
Castellano
Cenandaina regresa un año más. Esta 21.ª edición —retrasada tres años debido a la pandemia— contó con muchas caras nuevas, lo que nos alegró enormemente.
Por supuesto, también estuvieron presentes los habituales.
Gracias a todos por vuestra alegría y entusiasmo, y por vuestra excepcional colaboración.
Fue una ruta preciosa que nos llevó por los senderos de Ares, bajando por el arroyo Rego do Baño y subiendo hasta A Bailadora.
Desde allí, descendimos pasando por el Monasterio de Santa Catalina, Cervás y el Camiño das Mirandas. Terminamos recorriendo la costa, atravesando playas y miradores bajo el manto de la noche, lo que nos permitió disfrutar de la Torre de Hércules en todo su esplendor iluminado.
Pasamos por la plaza de la iglesia, donde los vecinos trabajaban intensamente en la elaboración de las tradicionales alfombras florales.
Finalmente, como siempre, compartimos una cena de grupo en la que pudimos intercambiar historias y disfrutar de una comida deliciosa.
Muchas gracias a todos los participantes por hacer de esta una experiencia inolvidable.
¡Esperamos veros en la próxima edición!






Gallego
1ª actividade do 2022 que nos levou por lugares e recunchos poucas veces visitados da Reserva Natural da Biosfera "Terras Do Mandeo".
Moitas grazas a todos os participantes, tanto aos habituais como aos novos amigos que van chegando en cada actividade.
Saímos de Betanzos para percorrer a ribeira esquerda do Mandeo ata "Os Caneiros", lugar onde se celebra a famosa festa rivereña de Betanzos. Chegados ao Rego de Mainzoso, afluente do Mandeo, subimos o primeiro augas arriba gozando cada recuncho, fervenza e restos de muíños, non sen certa dose de dificultade. Por fín terminamos esta primeira subida do día en Vilamourel. Chegados a Medín, aproveitamos a súa área de lecer para o xantar de media mañá.
A partir de aquí baixada ata O Bocelo, onde nos reencontramos co Mandeo. Percorrémolo augas abaixo, pasando polas ruínas do vello balneario. Cruzamos a ponte á rivera esquerda por onde continuamos augas abaixo ata preto do Centro de Interpretación de Chelo. E aí espéranos o esforzo final. A esixente subida á Espenuca, onde coroamos tocando a campá xunto ao vértice xeodésico, e visitando a súa antiga e preciosa igrexa del s.XII.
Castellano
Esta fue la primera actividad de 2022, que nos llevó por lugares menos transitados y rincones ocultos de la Reserva de la Biosfera "Terras do Mandeo".
Muchas gracias a todos los participantes, tanto a los habituales como a los nuevos amigos que se suman a cada actividad.
Partimos de Betanzos caminando por la margen izquierda del río Mandeo hasta "Os Caneiros", escenario de la famosa fiesta fluvial de la localidad. Remontando el curso del arroyo Mainzoso —afluente del Mandeo—, seguimos el agua y disfrutamos de cada tramo, cascada y ruina de molino a nuestro paso, sin encontrar mayores dificultades. Concluimos este primer ascenso de la jornada en Vilamourel. Una vez en Medin, aprovechamos el área recreativa del lugar para tomar un tentempié a media mañana.
Desde allí descendimos hasta O Bocelo, donde nos reencontramos con el Mandeo. Caminamos por su orilla pasando junto a las ruinas del antiguo balneario. Cruzamos el puente sobre el río y continuamos por la carretera hacia el Centro de Interpretación de Chelo. Allí nos esperaba el último reto: la subida a A Espenuca, donde alcanzamos el vértice geodésico y visitamos su hermosa y antigua iglesia del siglo XII.






Castellano
Después de casi dos años de inactividad por las circunstancias ya conocidas, nos reencontramos en Moeche para celebrar nuestra pasión por los caminos.
Todas las posibilidades meteorológicas se han aliado para acompañarnos en la ruta, que rematamos con un rico cocido.
Con el sol y el agua pugnando por iluminar nuestros pasos, los colores del otoño gallego estallaban en cada curva.
Recorrimos la comarca, acompañados por el río Grande de Xubia, y el Rego das Ferrarías.
Preciosa ruta y mejor compañía que esperamos poder repetir pronto.
¡¡¡Muchas gracias a todos!!!
Gallego
Despois de case dous anos de inactividade por circunstancias ben coñecidas, reunímonos unha vez máis en Moeche para celebrar a nosa paixón pola estrada. Experimentamos todo tipo de clima ao longo da ruta, que rematamos cun delicioso cocido.
Mentres o sol e a choiva competían por iluminar o noso camiño, as cores do outono galego resplandecían en cada recuncho. Percorremos a zona acompañados polo río Grande de Xubia e o regato Rego das Ferrarías.
Unha ruta fermosa e a mellor compañía; esperamos repetila pronto.
Moitas grazas a todos!

Galego
FOMOS A ANCARES!
Unha vez máis, unha fin de semana chea de actividades, anécdotas, emocións e unha intensidade que nos deixa con ganas de máis.
Ás sete da mañá saímos de Ares cara a Becerreá, onde fixemos o almorzo e o pan. Dous participantes (Gela e María) decidiron non afrontar a dura subida a Tres Bispos e quedaron en Becerreá con moitas ideas e rutas para escoller. Os demais seguimos no autobús ata o albergue dos Ancares, dende onde iniciamos a andaina, sempre en continuo ascenso, cara a Tres Bispos.
Un descanso para repoñer forzas na Campa Tres Bispos, e despois afrontamos a parte máis difícil ata o cume. Como sempre sucede con Bimares, as opcións son persoais. É cada persoa quen debe medir os seus propios esforzos e decidir ata onde quere ou pode chegar. Deste xeito, tres de nós, os máis veteranos, decidimos non chegar ao cumio, aínda que isto non lles privou de gozar das emocións destas alturas tan espectaculares, case voando sobre vales e cordilleiras. Os demais culminamos, aínda que mantivemos a estabilidade con dificultades debido ao feroz vento que azoutaba nese intre este poderoso pico de case 1.800 metros de altura.
Descendemos de novo ata a Campa Tres Bispos, dende onde imos á Campa Brego por un fermoso bosque de alta montaña. Na Campa Brego paramos a recuperar forza e descansar. Dende aquí unha corredoira polo val, non exenta de pendentes e paralela ao río Da Vara, levounos de volta ao bus. Mentres, as que pola mañá decidiron quedar en Becerreá, iniciaron unha das rutas previstas, cara Saa. E foi nesta ruta que coñeceron a hospitalidade e o cariño dos veciños. Concretamente foi Milagros (en Cadoalla) quen ofreceu a súa hospitalidade ás nosas compañeiras, invitándoas á súa casa e incluso levándoas de viaxe no seu coche para coñecer Os Grobos.
Cabe mencionar que Milagros é unha reivindicadora da súa terra, que intenta manter tradicións, formas antigas de facer as cousas e recuperar o "Camiño D'antiga" así como a "Vía Künig", variantes non recoñecidas oficialmente do Camiño de Santiago francés (o máis popular). Grazas Milagros. Despois da cea aínda houbo quen tivo forzas para saír á noite becerrense. Na mañá seguinte espertamos cunha chuvieira que previu o peor, fronte ás previsións meteorolóxicas. Despois do almorzo, visitamos Os Grobos (onde estiveron as nosas socias o día anterior).
Os Grobos é un bosque de gnomos e fadas, composto por incribles formacións calcarias modeladas pola acción da humidade e o clima, ofrecendo paisaxes máxicas. A choiva dificultou levemente a visita, aínda que a humidade cambiou o aspecto do bosque (cores e arrecendos) con respecto á súa visita en seco.
Despois dirixímonos a Cervantes, xa que alí fixemos a ruta do castro de Santa María de Cervantes. Unha vez máis, as opcións son persoais e algúns decidiron non andar este día, gozando do lugar. De novo quedamos sorprendidos coa hospitalidade local. Despois duns paseos polo lugar para coñecer a arquitectura e os puntos interesantes de Cervantes, entraron a repoñer forzas nun bar. E alí os cervantegos do lugar se esforzaron en que os nosos compañeiros se sentiran como na casa, ofrecéndolles o mellor da súa despensa para acompañar a espera. Case foi un xantar! Mentres tanto, os que tiñamos máis ganas de camiñar, afrontamos con moita ilusión e entusiasmo o reto desta fermosa ruta do Castro de Cervantes.
Aínda que algúns case rematan cunha lesión nas costas de tanta castaña que había nas corredoiras. Houbo quen xuntou castañas como para celebrar un bo Magosto.
Descensos e ascensos leváronnos ao castro. As paisaxes cambiaban a cada paso entre bosques seculares, árbores centenarias e o río Castro que cruzamos un par de veces.
A natureza acompañounos en todo momento, nas súas diferentes formas. Camiñando entre os cantos de aves, árbores froiteiras e arrecendo a mel; pisando alfombras de follas secas, os nosos recolectores traballaron impulsivamente atraídos ao chan polo brillo e tamaño atractivos das castañas. Unha vez rematada a ruta, volvemos ao hotel Ancares, onde nos trataron dun xeito exquisito.
Ducha e último xantar, con agradecementos e mencións aos máis valentes da fin de semana, precederon a viaxe de volta a Ares, onde chegamos con puntualidade alemá. Unha vez máis, moitas grazas a todos os participantes. Vos facedes todo doado e que as nosas viaxes se convertan en eventos inesquecibles. Vémonos a próxima vez!
Castellano
¡FUIMOS A ANCARES! Una vez más, vivimos un fin de semana lleno de actividades, anécdotas, emociones y una intensidad que nos deja con ganas de más. A las siete de la mañana salimos de Ares rumbo a Becerreá, donde desayunamos y compramos pan. Dos participantes (Gela y María) decidieron no afrontar la dura subida a Tres Bispos y se quedaron en Becerreá, con muchas ideas y rutas entre las que elegir.
El resto continuamos en autobús hasta el albergue de Ancares, desde donde iniciamos la caminata —siempre en ascenso continuo— hacia Tres Bispos. Hicimos una pausa para reponer fuerzas en Campa Tres Bispos y luego afrontamos el tramo más difícil hasta la cima. Como siempre ocurre con Bimares, las decisiones son personales. Cada uno debe medir sus propias fuerzas y decidir hasta dónde quiere o puede llegar.
Así, tres de nosotros —los más veteranos— decidimos no llegar a la cima, aunque ello no nos impidió disfrutar de las emociones que ofrecen estas alturas espectaculares, sintiéndonos casi como si voláramos sobre valles y cordilleras. El resto alcanzamos la cima, aunque nos costaba mantenernos en pie debido al fuerte viento que azotaba con furia aquel imponente pico de casi 1.800 metros de altura en ese momento. Descendimos de nuevo a Campa Tres Bispos y desde allí nos dirigimos a Campa Brego atravesando un hermoso bosque de alta montaña.
En Campa Brego hicimos una parada para reponer fuerzas y descansar. Desde allí, un sendero empinado que atravesaba el valle, paralelo al río Da Vara, nos llevó de vuelta al autobús. Mientras tanto, quienes decidieron quedarse en Becerreá por la mañana iniciaron una de las rutas programadas, en dirección a Saa.
Fue precisamente en esta ruta donde experimentaron la hospitalidad y el afecto de los lugareños. En concreto, fue Milagros (en Cadoalla) quien brindó su hospitalidad a nuestros compañeros, invitándolos a su casa e incluso llevándolos en coche a visitar Os Grobos. Cabe destacar que Milagros es una defensora de su tierra que se esfuerza por preservar las tradiciones y las antiguas formas de hacer las cosas, así como por recuperar el "Camiño D'antiga" y la "Vía Künig", variantes no reconocidas oficialmente dentro del Camino de Santiago Francés (la ruta más popular).
Gracias, Milagros.
Tras la cena, todavía hubo quien tuvo fuerzas para salir por la noche en Becerreá. A la mañana siguiente nos despertamos con un aguacero que, a juzgar por la previsión meteorológica, hacía temer lo peor. Después del desayuno, visitamos Os Grobos (donde habían estado nuestros compañeros el día anterior).
Os Grobos es un bosque de gnomos y hadas, formado por increíbles formaciones calizas esculpidas por la humedad y el clima, que ofrece paisajes mágicos. La lluvia dificultó ligeramente la visita, aunque la humedad transformó el aspecto del bosque —tanto en colores como en aromas— respecto a cómo se percibe en seco. A continuación nos dirigimos a Cervantes para realizar la ruta del castro de Santa María de Cervantes. Una vez más, la elección fue personal: algunos decidieron no caminar ese día y optaron por disfrutar del lugar. Una vez más, nos sorprendió la hospitalidad local.
Tras unos paseos por la zona para conocer la arquitectura y los puntos de interés de Cervantes, el grupo acudió a un bar para reponer fuerzas. Allí, los lugareños se esforzaron por hacer que nuestros compañeros se sintieran como en casa, ofreciéndoles lo mejor de su despensa para amenizar la espera. ¡Aquello fue casi un almuerzo completo! Mientras tanto, quienes teníamos más ganas de caminar afrontamos con gran entusiasmo e ilusión el reto de esta hermosa ruta del Castro de Cervantes.
Eso sí, algunos casi terminan con una lesión de espalda de tanto recoger las castañas que alfombraban los senderos; hubo quien las recolectaba como si se preparara para celebrar un buen *Magosto*. Entre subidas y bajadas llegamos al castro. El paisaje cambiaba a cada paso, alternando bosques ancestrales, árboles centenarios y el río Castro, que cruzamos en un par de ocasiones. La naturaleza nos acompañó en todo momento y en sus múltiples formas: caminamos entre el canto de los pájaros, árboles frutales y aromas a miel, pisando alfombras de hojas secas, mientras nuestros recolectores actuaban por puro impulso, atraídos por el brillo y el tamaño de las castañas que veían en el suelo.
Al finalizar la ruta, regresamos al hotel Ancares, donde nos dispensaron un trato exquisito. Una ducha y una última comida —con agradecimientos y menciones especiales para los más valientes del fin de semana— precedieron al viaje de vuelta a Ares, adonde llegamos con puntualidad germánica. Una vez más, muchas gracias a todos los participantes. Hacéis que todo sea fácil y que nuestras excursiones se conviertan en experiencias inolvidables.
¡Hasta la próxima!













